۵ اولویت اقتصادی ایران در پساجنگ

به گزارش «راهبرد معاصر»؛ هنوز زمان زیادی از انتشار خبر دستیابی به تفاهم نامه توقف جنگ میان ایران و آمریکا نمی گذرد. با وجود این، در همین دوره زمانی کوتاه شاهد سیل قابل توجه تحلیل و تفسیرها بوده ایم و هستیم. بسیاری از ناظران و تحلیلگران سعی در واکاوی ابعاد مختلف این رویداد و تبعات و چشم اندازهای آتی آن دارند. در هر صورت مقام های ارشد ایرانی و آمریکا، در پاریس و به صورت الکترونیکی تفاهمنامه را امضا کردند.

فعالان تولیدی به واسطه جنگ اخیر، متحمل خساراتی شدند که دولت می تواند بسترساز رشد و توسعه کسب و کارها شود

از این رو، به نظر می آید کشورمان در فضای پساجنگ و امضای تفاهم نامه، به طور خاص باید پنج اولویت مهم و محوری اقتصادی را در دستورکار داشته باشد. موضوعاتی که در صورت تحقق به سهم خود می توانند موجب تقویت هر چه بیشتر بنیان های منافع و امنیت ملی ایران شوند.

نخست، اینکه فعالان بخش تولید در کشورمان باید مورد حمایت ویژه قرار گیرند. بخش تولید، موتور محرک و پیشران هر اقتصادی در جهان است و بخش تولید کشورمان نیز از این قاعده مستثنی نیست. فعالان تولیدی در بحبوحه جنگ رمضان دست از کار نکشیدند و نمودهای عینی این موضوع را همگان در بازارها دیدند. حتی زیر سنگین‌ترین بمباران دشمنان، مردم ایران در زمینه کالاها و خدمات ضروری مورد نیاز خود هیچ کمبودی نداشتند.

واقعیت اینکه فعالان تولیدی به واسطه جنگ اخیر، متحمل آسیب ها و خساراتی شدند که دولت می تواند به شیوه های مختلف نظیر ارائه تسهیلات جدید و پرداخت بدهی های معوق آنها، بسترساز رشد و توسعه کسب و کارهای تولیدی شود. اگر این موضوع محقق شود، در زمینه حفظ نیروی کار و حمایت از وضعیت درآمدی و معاش مردم و به طور خاص کارگران نیز شاهد اتفاقات مثبتی خواهیم بود.

دوم، اینکه طیف های قابل توجهی از مردم ایران نیز در نتیجه جنگ افروزی آمریکایی-صهیونیستی، شاهد آسیب‌رسیدن به وضعیت درآمدی و شغلی خود بودند. این در حالی است که ماه های گذشته قیمت بسیاری از کالاها و خدمات افزایش ملموسی داشته است. در این وضعیت باید ابتکارهای اقتصادی مختلفی جهت حمایت از معیشت و شغل مردم ارائه شود. از یاد نبریم در بحبوحه جنگ تحمیلی سوم، ایرانیان پای کشور ماندند و اکنون این وظیفه مسئولان است قدردان ایثار و فداکاری مردم باشد. مردم باید حس کنند دولت در کنارشان است و برایشان برنامه دارد.

سوم، اینکه دشمن در جریان جنگ تحمیلی سوم و برای زیر فشار قرار دادن ایران جهت بازگشایی تنگه هرمز، اقدام به محاصره دریایی ایران کرد. از این رو، در دوره سکوت صحنه نبرد، از تمامی ظرفیت‌های ممکن استفاده شد و اکنون باید کریدورهای ارتباطی بیشتری با جهان خارج در جغرافیای ایران فعال شود. در حقیقت، باید کاری کرد تا وزن تنگه هرمز در قالب مناسبات تجارت خارجی کشورمان متعادل شود تا دشمن در بزنگاه های خاص با اعمال محاصره دریایی نتواند به کشورمان اعمال فشار کند.

ظرفیت های جغرافیایی ایران امکان تعریف تنوع مسیرهای تجاری را برای کشورمان فراهم می کند. از یاد نبریم بخش اعظم صادرات نفت ایران به چین انجام می شود و این صادرات می تواند به شیوه هایی به جز استفاده از آب‌های جنوبی ایران هم انجام شود. تحقق این موضوع برای ایران قدرت‌آفرین است.

پیوندهای تجاری و اقتصادی ایران و شرق عالم پس از جنگ تحمیلی سوم باید بیش از پیش تقویت شود

چهارم، اینکه سایر نهادهای مسئول باید سعی کنند تا در فضای پایان جنگ، تا جای ممکن چشم اندازهای روشنی درباره آینده ایران با محوریت موضوعات اقتصادی ترسیم کنند. توجه داشته باشیم که دشمنان کشورمان سعی دارند با تکیه بر موضوعات اقتصادی، مردم ایران را سرخورده کنند و آینده ای موهوم و نگران‌کننده را پیش چشم آنها قرار دهند.

این در حالی است که ایران به عنوان پیروزِ حقیقی جنگ رمضان، اکنون نه تنها صادرات نفت و محصولات پتروشیمی خود را در سایه لغو محاصره دریایی انجام می دهد، بلکه اهرمی جدید با نام تسلط بر تنگه هرمز را هم کسب کرده که این موضوع خود می تواند از منظر اقتصادی برای ایران دستاوردساز باشد. از این رو، بایستی تا جای ممکن این موضوع برای مردم کشورمان تشریح و تأکید کرد مقاومت جانانه مردم ایران در جریان جنگ رمضان، ختم به نتیجه و ثمره به ویژه در حوزه اقتصادی شده است. کنشگری فعال رسانه‌ها در این زمینه الزامی است.

پنجم، اینکه پیوندهای تجاری و اقتصادی ایران و شرق عالم پس از جنگ تحمیلی سوم باید بیش از پیش تقویت شود. این جنگ اثبات کرد غربی ها به هیچ وجه قابل اعتماد نیستند و تهران می تواند به وسیله توسعه پیوندها با قدرت های شرقی، بهتر و بهینه‌تر منافع خود را به ویژه در حوزه اقصادی حفظ کند. از این رو، بایستی ابتکارهای متنوعی جهت توسعه روابط اقتصادی با قدرت های شرقی و البته کشورهای منطقه آسیای مرکزی و قفقاز اندیشیده شود. فعال‌سازی حداکثری ظرفیت ها در این رابطه، الزام بی‌بدیل اقتصاد ایران در وضعیت کنونی است.